Napisał/a: Laura Kwaśnicka bardzo ok, za to ten obrazek badziewny... a jakie są te sceny erotyczne, o których pisze recenzentka? aaa? ...
Dzisiejsza Polska to jedna wielka prowokacja
27.10.2011Naprawdę prowokujące jest to, co się dzieje w Polsce w ostatnim czasie. Dlatego być może głębiej muszę wniknąć w postmodernistyczną zabawę "Pressji" przypominającą o Bożej miłości do lewicy - pisze Jan Zieliński, grafik, autor prac m.in. dla "Frondy" oraz "Czterdzieści i Cztery".
Poproszono mnie bym skomentował okładkę najnowszego numeru "Pressji" i spróbował jednocześnie podzielić się swoimi przemyśleniami dotyczącymi prowokacji i przekroczeń w kontekście prowokacji z ostatnich kilku miesięcy. I tu mam zasadniczy problem. Dostrzegam bowiem bardzo dobry pomysł, by bezwyznaniowe przyjazne serduszko tworzące wraz z literą „I” sygnał „I love” ([ja] kocham) zamienić sercem miłosiernym zmieniając tym samym desygnat owego „I” (Ja) i uzyskać sygnał Ja Jezus Kocham… Dostrzegam sympatyczne podrażnienie konserwatywnego czytelnika informacją o tym, że Jezus kochający nie wybrzydza w grzesznikach, kocha i tych z lewicy i tych z prawicy – bo tak, jak sądzę, rozumie autor okładki owo kochanie lewicy… Nie jest to żadną miarą jakaś prowokacja, lecz sympatyczna postmodernistyczna zabawa komunikatem.
Przyznam, że rozmyślanie o przekroczeniach i prowokacjach estetyczno-społeczno-artystycznych ma zupełnie inny smak po tym, jak sławny Krzyż z Krakowskiego Przedmieścia został przeniesiony do kościoła świętej Anny. To przemienienie krzyża najpierw w polityczną igraszkę, później w igraszkę medialną, uważam za najwyższą prowokację jaka odbyła się w naszym kraju. Nie wiem, kto jest jej autorem, ale wiem kto ją realizował. Cóż może ją przebić… Interpretowanie słów Jana Pawła II „brońcie krzyża”, którymi grzmiał do Polaków w Zakopanem, jako zachęty do przeniesienia w gościnne progi św. Anny krzyża z Giewontu, narażonego na pozbawione szacunku zachowania piorunów i niecnotliwych turystów w stolicy Tatr? Jak można mi bardziej napluć w twarz powtarzając wyświechtane od lat 70. chwyty marketingowe jak darcie Biblii? Zapewniam, że nie można.
Prowokująca jest też hipokryzja stale unosząca się nad teatralnymi „rezygnacjami z udziału w programach”. Prowokująca jest obecność ludzi takich jak Urban, Jaruzelski, Kiszczak… Cóż, może życie zawdzięczają księdzu Popiełuszce? Bowiem wielka jest siła Bożego miłosierdzia, być może więc głębiej, musze wniknąć w tę postmodernistyczną zabawę "Pressji" przypominającą o Bożej miłości do lewicy…
Jan Zieliński
Zobacz także:
Przeczytaj także
Rojek odpowiada Memchesowi: Neomesjanizm jest dwuznaczny
Zorganizowana przez "Pressje" dyskusja o mesjanizmie była mocnym zakończeniem kongresu Polska Wielki Projekt. To, że w programie kongresu obok dyskusji o rolnictwie, ładzie medialnym, polityce społecznej czy demografii znalazły się debaty o literaturze i dziedzictwie romantycznym, świadczy o dalekowzroczności i odwadze organizatorów - pisze Paweł Rojek z pisma Pressje.
13 maja 1981. "Ktoś inny to wymyślił, ktoś inny to zlecił"
W przyszłym roku, po blisko siedmiu latach, polskie śledztwo w sprawie zamachu na Jana Pawła II zostanie zakończone. Czy możemy spodziewać się jakichś rewelacji? Pod względem procesowym raczej nie będzie przełomu, ale śledztwo już przyniosło dużo bezcennego materiału dla polskich historyków i dziennikarzy. Trudniej będzie na przykład Jaruzelskiemu utrzymywać, że ...
Rojek: Mesjanizm i nowoczesność
Powrót mesjanizmu jest jednym z najciekawszych zjawisk w polskim życiu intelektualnym ostatnich lat. W toczonych dyskusjach z uporem jednak wraca przekonanie, że mesjanizmu nie da się pogodzić z nowoczesnością. A może właśnie mesjanizm jest jedynym polskim sposobem na nowoczesność? - pisze Paweł Rojek, redaktor magazynu "Pressje"
Lech Majewski. Jedynie duchowość jest ciekawa
Po światowym sukcesie filmu "Młyn i krzyż" pytano, dlaczego Bruegel i dawna sztuka przyciąga Majewskiego bardziej niż współczesność? - XX wiek zbombardował dywanowym nalotem wszystko, nad czym z cierpliwością pracowali artyści i rzemieślnicy w poprzednich stuleciach, czyli zbliżenie nas do piękna utożsamianego z pojęciami prawdy i wiary - odpowiedział artysta.
shmelke
28.10.2011
Bardzo ciekawa koncepcja Bl. Jerzego jako orendownika w sprawach "beznadziejnych" czyli nawrocenia sie krzywdzicieli. To ostatnie slowo powinienem chyba byl napisac z duzej litery, ale jakos sie nie przemoglem. Albowiem mam bardzo silne przekonanie, ze wlasnie tak jest. Dlugosc zycia jakim te lotry zostali obdarzeni i jego relatywna jakosc z pewnoscia nie sa przypadkowe. Nie bede ukrywal, ze czasem dopada mnie zadza zemsty jako jakiejs formy zadoscuczynienia za to co spotkalo tego chlopaka. Czasem mysle: gdybym tak dopadl Czajkowskiego... ale zaraz przychodzi refleksja, ze niewatpliwie stalbym sie zrodlem strasznych nieszczesc i zadal bym Mu potworny bol. I znowu polaczenie postaci ksiedza Popieluszki z pojeciem prowokacji tak proste, ze az genialne. Bardzo jestem ciekawy, jak zachowal by sie On: mistrz unikania prowokacji.
ffolkatka
28.10.2011
Dobry telst.
Brzost
28.10.2011
Ilekroć myślę o Jaruzelskim czy Urbanie, przypomina mi się cytat "Pierścień dał Gollumowi długowieczność..."
Aleksandra S
28.10.2011
...a Voldemortowi horkruksy nieśmiertelność
Tomasz Wawrzeczko
01.11.2011
Bardzo fajny tekst. Zastanawiam się czy mnie coś dzisiaj jeszcze "prowokuje" i z pewnym zdumieniem odkrywam, że wykorzystywanie symboli religijnych zupełnie na mnie nie działa. Oburza mnie bardziej hipokryzja, kłamstwo i złodziejstwo ale to, że jakieś jednostki czy ugrupowania dla zwrócenia uwagi próbują szokować mnie nie rusza. Kiszczak, Jaruzelski... znam ludzi, którzy z nimi walczyli a dziś postępują podobnie choć nie mając takich środków działają na mniejszą skalę. Prezentują się jako wierni chrześcijanie i obrońcy wartości. Myślę, że chrześcijaństwo mierzy się miłością i właśnie dlatego z politowaniem patrzę na wprowadzanie religii do polityki - co boskie Bogu co cesarskie cesarzowi.